Zoals veel Afrikaanse landen loopt de economie in Rwanda nog erg achter ten opzichte van veel Europese landen. Ook de genocide in 1994 heeft het land economisch gezien geen goed gedaan. Toch heeft het land zich sinds die tijd sterk hersteld. Al in 1998 was het land weer terug op het niveau van voor de burgeroorlog.

Valuta

In Rwanda wordt betaald met de Rwandese frank. Voor toeristen is het mogelijk om bij sommige banken te pinnen, maar niet elke soort bank zal een Europese bankpas accepteren. Het meenemen van contant geld is wel verstandig om te voorkomen dat je zonder geld komt te zitten wanneer er geen bank in de buurt is. De actuele wisselkoers kan hier bekeken worden.

Huidige economische situatie

De huidige economie van Rwanda draait vooral op landbouw-activiteiten. De geschatte cijfers zijn dat 70% van de werkende bevolking actief is in de landbouw. Er wordt bijvoorbeeld koffie en thee geëxporteerd en bovendien herbergt het land ook enkele mineralen zoals coltan, tin en wolfraam. Een sterke groei zit in de opbrengsten uit toerisme.

Om verdere groei te bevorderen zijn er vele hulporganisaties actief in Rwanda die bijvoorbeeld investeren in lokale bedrijven of deze bedrijven trainen om meer uit hun business te halen. Momenteel is het land nog voor zo’n 30 tot 40% van haar inkomsten afhankelijk van ontwikkelingsgeld. Ook vanuit de Nederlandse overheid is er een bedrag van ongeveer 180 miljoen euro gereserveerd wat in Rwanda geïnvesteerd wordt over de periode 2014 t/m 2017. Een bekend Nederlands bedrijf wat een lokale tak in Rwanda heeft is Heineken. Onder de naam Bralirwa wordt er onder andere het lokaal bekende Primus bier geproduceerd.

Armoedegrens

Rwanda is een van de snelst groeiende economieën van Centraal Afrika. Deze groei heeft ook effect op de levensstandaard van de gemiddelde inwoner van Rwanda. Zo leefde in 2005 ongeveer 57% van de Rwandezen nog onder de armoedegrens van $ 1,25 per dag, maar in 2010 was dit percentage al gedaald naar 45%.

De Rwandese overheid zelf doet ook veel om de economie te stimuleren en zo ook te zorgen voor een betere levensstandaard voor de gemiddelde Rwandees. Zo wordt er bijvoorbeeld vol ingezet op constructie van nieuwe wegen en gebouwen. Hierdoor worden aan de ene kant mensen aan werk geholpen en wordt er aan de andere kant gezorgd voor een betere infrastructuur die verdere groei bevordert. Een andere investering is in het elektriciteitsnetwerk. Een groot deel van de inwoners heeft nog altijd niet de beschikking over stroom, maar ook hier moet in de komende jaren verandering in komen. Daarnaast wil de overheid toe naar een kenniseconomie i.p.v. de huidige landbouw-economie.